شعر
چهارشنبه 22 مهر 1388 05:57 قبل از ظهرنوع مطلب :ادبیات و شعر ،مسجدسلیمان ،
با یاد و نام خدا
مندیر
تکی به بی کسیا واده هر که یار تونه
سرت به کار مو نید و سرم به کار تو نه !
نهنگ عاشقوت غم به جای جو ایدی ( جو در گویش محلی به معنی جان )
چه سیس امهنه جلا غم ، هو که لوار تو نه
تو خوی که بونه دراری ویرنه سی چه نیای؟
که ئی دل مو هنی هم سر قرار تو نه
دلم ایر گرهده ایر ورهده به خوس ( گرهده یعنی گرفته )
همه ز تی تونه و هر چه هد به بار تو نه
به مو گدی که ایاهم ، بمهن مندیرم
ایر که مندمه سرپا به اعتوار تونه
بدی نکردم و کردی په سی چه من دنیا
خوشی به روز مونید و به روزگار تونه ؟
شاعر : علی بهرامی از مجموعه ی : اخومت كه اگومت . بهار 85
نوشته شده توسط: هوشنگ بهرامی | آخرین ویرایش:- | نظرات ()
تبلیغات 